Obrázok kontaktuWspółpracownik Centrum, dr hab. inż. Jan Pila otrzymał z dniem 18 maja tytuł profesora z rąk prezydenta Republiki Słowackiej Andreja Kiski.

 

Książki:

  • Aircraft brake temperature from a safety point of view Autorzy: Jan Pila, P. Korba, M. Hovanec.,
  • Aircraft systems. Autorzy: Jan Pila, Jarosław* Kozuba, Grzegorz Peruń.
  • Aircraft, airframe. Autorzy: Jan Pila, Jarosław* Kozuba, Grzegorz Peruń.

  •  

Artykuły naukowe:

  • Teleinformatyka w edukacji inżynierii awiacji, Pila, J.Szabo, S.Pila, M
  • Czynnik ludzki a poziom bezpieczeństwa realizacji zadań lotniczych, Compa T., Kozuba J., Pila, J.
  • Modelling and simulation of power transmission system oriented on diagnosis of failures in toothed gear,  Peruń, G., Kozuba J., Pil’a, J.
  • Content available local Numerical approach in aeroelasticity, Sloboda, O.Korba, P.Hovanec, M.Pila, J

Witold Filus - dr inż. instr. pil. prezes Polskiego Stowarzyszenia Sportów Powietrznych. Od 1997 roku pracuje w PLL LOT. Kapitan na B767. Instruktor balonowy, szybowcowy i samolotowy I klasy.

Entuzjasta sportu balonowego, od 1997 roku w balonowej kadrze Polski. Zdobył 5 Pucharów Polski na 7 rozegranych, sześciokrotny Mistrz Polski, dwa razy zdobył srebrny medal w Pucharze Europy, wygrał wiele prestiżowych zawodów międzynarodowych, brał udział we wszystkich Mistrzostwach Świata rozgrywanych od 1996 roku. Założyciel Skywalkers Balloon Club.

W rankingu polskich pilotów balonowych jest na pierwszym miejscu. Od kilkunastu lat w ścisłej kadrze Polski. Pierwszy pilot, który dokonał Zimowego przelotu balonem nad Tatrami. Do tej pory zdobył 6 Pucharów Polski na 8 rozegranych, sześciokrotny Mistrz Polski, dwa razy zdobył srebrny medal w Pucharze Europy, wygrał wiele prestiżowych balonowych zawodówmiędzynarodowych, brał udział we wszystkich Mistrzostwach Świata rozgrywanych od 1996 roku. 

W 2007 roku został uhonorowany tablicą w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie jako pierwszy przedstawiciel polskiego baloniarstwa.


 

Prof FellnerDyrektor Centrum Kształcenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy Środkowo-Wschodniej Politechniki Śląskiej. Nawigator klasy mistrzowskiej. Od 1978 nauczyciel akademicki: Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych w Dęblinie, Akademia Obrony Narodowej w Warszawie, PWSZ w Chełmie, PWSZ w Krośnie. W latach 2002-2005 Szef Oddziału Zarządzania Przestrzenią Powietrzną Sił Zbrojnych RP. Od 2008 r. dyrektor Centrum Kształcenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy Środkowo-Wschodniej Politechniki Śląskiej.


Autor pierwszej w Polsce habilitacji z nawigacji powietrznej (Politechnika Warszawska, 2002). Specjalista z zakresu zastosowań systemów naziemnych i satelitarnych dla potrzeb lotnictwa. W 1990 r. podczas stażu naukowego na stanowisku adiunkta w Instytucie Nawigacji i Hydrografii Morskiej Akademii Marynarki Wojennej, w trakcie rejsu do Poti na pokładzie okrętu ORP „Wodnik", w trakcie wacht na stanowisku kierownika praktyki nawigacyjnej podchorążych AMW, po chrzcie morskim imię „AEROMARINUS".

Dorobek naukowy:

W ramach pracy naukowo-badawczej zajmuje się:

- tworzeniem polskiej szkoły nawigacji powietrznej poprzez uruchamianie w formie specjalności na uczelniach wyższych i promowanie inżynierów i magistrów w nowej dyscyplinie naukowej (PWSZ Chełm 2004-2008, PWSZ Krosno 2008-2012, Politechnika Śląska od 2009) oraz Centrum Kształcenia Kadr Lotnictwa Cywilnego Europy Środkowo – Wschodniej Politechniki Ślaskiej (jedynego w Polsce ośrodka lotniczego realizującego w Wydziale Transportu PŚ, europejski program kształcenia teoretycznego do licencji liniowej pilota – JAR FCL/obecnie PART, w ramach zajęć dydaktycznych);

- implementacją technik i technologii satelitarnych w polskim lotnictwie: GPS (1992 pierwsze testy i eksperymenty lotnicze w Polsce), SPAN (2007 pierwsze w Polsce eksperymenty lotnicze), współpraca systemów satelitarnych: GNSS, EUPOS, EGNOS, METEOSAT, jako SBAS, ABAS, GBAS, pod kątem podejścia do lądowania APV-I i APV-II (od 2009 eksperymenty i testy lotnicze), certyfikacja podejść do lądowania LPV GNSS dla polskich lotnisk komunikacyjnych – 2012. Autor pierwszej w Polsce habilitacji z nawigacji powietrznej (Politechnika Warszawska 2002). Specjalista z zakresu zastosowań systemów naziemnych i satelitarnych dla potrzeb lotnictwa. Autor i współautor ponad 340 prac naukowych opublikowanych w kraju i za granicą, w tym 40 opracowań zwartych.

Uczestnik m.in. NATO Special Course for CSCS States (Oberammergau - Niemcy), Teacher Training Course (Beaconsfield - Wielka Brytania). Reprezentant Polski w pracach Komisji NATO C3 Board Navigation Sub Committee i CNS/ATM NATMC (Głowna Kwatera NATO w Brukseli). Członek m.in. Sekcji Kartograficznej KG PAN, Sekcji Informatyki Geodezyjnej i Kartograficznej KG PAN Sekcji Geoinformatyki KG PAN, Zespołu Nawigacji Morskiej KG PAN Sekcji Geoinformatyki KG PAN, Komisji Geodezji Satelitarnej Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN, European Geosciences Union.

Wykładowca przedmiotów lotniczych w certyfikowanych ośrodkach szkolenia lotniczego: EXIN, ROYAL STAR AERO, AIRCOM.

Kierownik polskiej części międzynarodowych projektów FP7:

- HEDGE (Helicopters Deploy GNSS in Europe), 
- EGNOS APV Development and Demonstration in Poland, 
- SHERPA (Support ad-Hoc to Eastern Region with Pre-operational Actions on GNSS).

Konsultant ds. technik i technologii satelitarnych Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.

Więcej informacji dotyczących obszaru zainteresowań badawczych płk rez. dr hab. inż. nawig. Andrzeja Fellnera znaleźć można w Bazie Ekspertów Politechniki Śląskiej.

Wybrane publikacje:

  1. Najnowsze publikacje.
  2. A. Fellner, K. Banaszek, P. Tróminski, The Implementation of the EGNOS System to APV-I Precision Approach Operations. TransNav, the International Journal on Marine Navigation and Safety of Sea Transportation, Vol. 4, No. 1, pp. 41-46, 2010.
  3. A. Fellner, GNSS niezbędnym etapem implementacji LUN, lotnisko.biz, 22.12.2011
  4. A. Fellner, K. Banaszek, P. Tróminski, The Implementation of the EGNOS System to APV-I Precision Approach Operations. TransNav, the International Journal on Marine Navigation and Safety of Sea Transportation, Vol. 4, No. 1, pp. 41-46, 2010.
  5. A. Fellner, J. Kozuba, Frazeologia lotnicza dla personelu latającego, Wydawnictwo IT-COM Sp. z o.o., Warszawa 2009.
  6. A. Fellner, J. Zając, Frazeologia lotnicza, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie, Chełm 2008. ISBN 978-83-61149-44-6.
  7. M. Grzegorzewski, J. Cwiklak, H. Jafernik, A. Fellner, GNSS for an Aviation. TransNav, the International Journal on Marine Navigation and Safety of Sea Transportation, Vol. 2, No. 4, pp. 345-350, 2008.
  8. A. Fellner, J. Ćwiklak, H. Jafernik, P. Tróminski, J. Zajac, K. Banaszek, GNSS for an Aviation Analysis Based on EUPOS and GNSS/EGNOS Collocated Stations in PWSZ CHELM. TransNav, the International Journal on Marine Navigation and Safety of Sea Transportation, Vol. 2, No. 4, pp. 351-356, 2008.
  9. A. Fellner, J. Fellner, J. Zając, Akronimy i skróty lotnicze, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie, Chełm 2007. ISBN 978-83-61149-08-8.
  10. A. Fellner, J. Śledziński, P. Trómiński, J. Zając, Realizacja europejskiego systemu EUPOS w laboratorium DGNSS/GIS, Chełm 2007
  11. A. Fellner, P. Trómiński, GIS w Internecie, Chełm 2007
  12. A. Fellner, J. Zając, Rozwój infrastruktury transportowej Chełma na tle regionu, kraju i europy, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie, Chełm 2006. ISBN 83-924536-1-1.
  13. A. Fellner, R. Piekarniak, N. Grzesik, Podstawowe parametry systemu nawigacji satelitarnej, [w:] Przegląd Wojsk Lądowych, nr 10/2003.
  14. A. Fellner, Polski system stacji permanentnych RTK DGPS (CORS-PI) na bazie analizy porównawczej, Zeszyty Naukowe WSOSP, nr 1/2001, 10.04.2012
  15. A. Fellner, H. Jafernik, Podejście do lądowania według stacji permanentnej RTK DGPS, [w:] Zeszyty Naukowe Politechniki Rzeszowskiej, nr 56/2001.
  16. A. Fellner, H. Jafernik, Metoda symulacji komputerowej w specjalistycznym kształceniu lotniczym, [w:] "Przegląd Wojsk Lotniczych", nr 10/1994.
  17. A. Fellner, Szkoła Orląt a Royal Institute of Navigation, [w:] "Biuletyn WOSL", nr 1/59/1992.
  18. A. Fellner, Proponuję powołać Sekcję Nawigacji Lotniczej PAN, [w:] "Przegląd Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej", nr 4/1990.

Liczba odnalezionych rekordów w BIBLIOGRAFIA PUBLIKACJI PRACOWNIKÓW POLITECHNIKI ŚLĄSKIEJ: 138.

EPiechoczekEugeniusz Piechoczek z lotnictwem związany jest od początku swojej drogi zawodowej. Absolwent Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, kierunek agrolotnictwo; od 1984 roku posiada licencję pilota samolotowego liniowego i zawodowego śmigłowcowego. Licencję pilota zawodowego zdobył w 1984 roku. Na początku lat dziewięćdziesiątych Turboletem, czeskim samolotem krótkiego zasięgu, pokonał Atlantyk – po raz pierwszy po II wojnie światowej (przed nim dokonał tego Henryk Skarżyński). Najcięższym pilotowanym przez niego statkiem powietrznym był Boeing 707. W latach 1999-2001 dyrektor portu lotniczego Okęcie. Obecnie prowadzi własną firmę śmigłowcową AIRCOM.


Jest autorem innowacyjnych technologii i zastosowań statków powietrznych. 
Obszar zainteresowań badawczych: wspomaganie oceny porównawczej procesów świadczenia usług z wykorzystaniem alternatywnych środków technicznych; systemy symulacji lotu – nowe zastosowania; odporność systemów infrastruktury krytycznej na zagrożenia ze strony platform lotniczych; innowacyjne metody diagnostyczne z użyciem platform latających. 

ResearchGate https://www.researchgate.net/profile/Eugeniusz_Piechoczek

Przeczytaj wywiady z mgr inż. Eugeniuszem Piechoczkiem:

chruzik katarzynaAbsolwentka Wydziału Mechanicznego-Technologicznego Uczelni. Specjalizacja: inżynieria bezpieczeństwa, Systemy Zarządzania Bezpieczeństwem, transport szynowy. Autorka ponad 90 publikacji krajowych i zagranicznych, współautor 14 monografii i rozdziałów w monografii. Uczestnik ponad 100 projektów dla polskich i zagranicznych zakładów przemysłowych związanych z transportem szynowym. Współautor ekspertyz i opracowań na zamówienie organów władzy publicznej i podmiotów realizujących zadania publiczne. Współwykonawca grantów KBN dotyczących tematów transportowych (zwykłych i promotorskich). Uczestnik międzynarodowych grantów naukowych: Europejskiego Centrum Doskonałości TRANSMEC, Polskiej Platformy Technologicznej Transportu Szynowego, ERA-NET TRANSPORT (Europejski Projekt dotyczący finansowania badań naukowych w transporcie). Wykładowca/Instruktor szkoleń zewnętrznych z zakresu audytorów wewnętrznych Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem (SMS), Systemu Zarządzania Utrzymaniem (MMS), Zarządzania ryzykiem w transporcie i Oceny znaczenia istotności zmiany.

Sylwetka w Bazie EKSPERCI.